Onze woonkamer in Gouda kreeg nieuwe muren, en eerst nieuwe dozen

De stukadoor stond gepland op een maandag in november. Dat weet ik nog zo goed omdat ik drie dagen ervoor, op vrijdagavond om elf uur, met een rolmaat en een stuk krijt in onze lege woonkamer stond en ineens besefte dat de bank niet tegen de muur ging waar de wandlampen zaten. We hadden alles gepland, de kleur van de muren, de vloer, zelfs de gordijnen. Alleen niet waar het licht vandaan zou komen.

Een huis uit de jaren dertig

We wonen in Korte Akkeren, in een rijtjeshuis dat rond 1930 is gebouwd, zoals veel huizen in de wijk. Vanuit het zolderraam zie je de toren van de Sint-Janskerk boven de daken uitsteken. Het huis heeft charme en scheve muren, en een elektrische installatie die in de loop der jaren door minstens drie bewoners is aangevuld. In de woonkamer zaten twee wandlampen op een rare hoogte, een schakelaar aan de verkeerde kant van de deur en een stopcontact precies achter de plek waar nu de boekenkast staat.

Omdat alle wanden toch opnieuw gestuct zouden worden, was dit hét moment om dat recht te zetten. Daarna zit alles weer jaren vast onder een strakke laag en een verse kleur verf. Ik belde Elektricien Gouda en we spraken af dat er op de woensdag voor de stukadoor iemand langs zou komen.

Eerst tekenen, dan pas hakken

Het eerste wat de monteur deed, was vragen hoe we in de kamer wilden leven. Waar de bank kwam, waar we lazen, waar de tv hing en of er ooit een bureau in de erker zou staan. Pas daarna pakte hij zijn potlood. Hij tekende de nieuwe plekken op de kale muur, op een hoogte die past bij de lampen die we al hadden uitgezocht. De oude aansluitpunten werden netjes afgemonteerd en afgedekt, zodat er niets onder het stucwerk verdwijnt wat later nog spanning heeft.

De schakelaar verhuisde naar de kant waar de deur nu openzwaait, zodat je niet meer in het donker achter de deur hoeft te tasten. Voor de wandlampen kwam er een aparte schakelaar bij, naast die van het plafondlicht. Zelf had ik dat nooit bedacht, maar het verschil tussen alleen de wandlampen aan of alles aan merk je elke avond.

Inbouwdozen en de volgorde van werken

De les die ik iedereen mee zou willen geven, gaat over de inbouwdozen. Die moeten op de juiste diepte en waterpas in de muur zitten voordat de stukadoor komt. Zit een doos te diep of scheef, dan zie je dat later aan elke afdekplaat. De monteur zette ook een paar lege dozen met een loze leiding erachter, onder andere in de erker. Kost nu bijna niks en scheelt later een hoop gedoe als we daar toch een bureaulamp of een laptoplader willen.

We hebben van elke muur foto’s gemaakt met een rolmaat erop, voordat de stukadoor begon. Die staan nu in een mapje op mijn telefoon. Wie ooit een schilderij wil ophangen, weet dan precies waar de leidingen lopen. Op een zondag in december, met de nieuwe verf net droog, hingen de wandlampen eindelijk naast de bank. Mijn vriend zat er voor het eerst te lezen en zei dat het voelde alsof we in een ander huis woonden. Toen we later een nieuwe lamp voor de erker wilden, was dat in een middag geregeld. De verhuisdoos met snoeren en adapters van de vorige bewoners heb ik naar de milieustraat gebracht. De wandlampen zelf zijn trouwens nog dezelfde als vroeger, opgepoetst en met een led-lampje erin. Ze hangen alleen eindelijk op de goede plek, en dat is precies waar ik Elektricien Gouda voor had gebeld.